ഉബൈദ ബിൻ അൽ-ഹാരിസ് (റ)

ബദ്ർ ശുഹദാക്കൾ 1

വിട്ടുകൊടുക്കാത്ത വീര്യം.

കുലീനതയുടെ വേരുകൾ:

മക്കയിലെ ആദരണീയമായ ഖുറൈശി തറവാട്ടിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം. അബ്ദുൽ മുത്തലിബിന്റെ മകൻ ഹാരിസിന്റെ പുത്രനായി പിറന്ന ഉബൈദഃ (റ), പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് മുസ്തഫ ﷺ യുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബന്ധു കൂടിയായിരുന്നു. ഗാംഭീര്യമുള്ള മുഖവും കരുത്തുറ്റ ശരീരപ്രകൃതിയും കണ്ടാൽ ഏതൊരാളും ആ ബഹുമാനത്തിന് മുന്നിൽ തലകുനിച്ചുപോകും.

സത്യപ്രകാശത്തിലേക്കുള്ള തീർത്ഥാടനം:

ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രഭാതം മക്കയുടെ ഇരുളടഞ്ഞ വീഥികളിൽ വിരിയുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ദാറുൽ അർഖമിലെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ സദസ്സുകൾ ആരംഭിക്കുന്നതിനും മുൻപേ, സത്യപ്രകാശത്തെ പുണർന്ന ഭാഗ്യവാനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പ്രായം തന്റെ ശരീരത്തെ തളർത്താൻ അനുവദിക്കാതെ, യുവത്വത്തിന്റെ ആവേശത്തോടെ അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ പാത തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഒടുവിൽ, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ജന്മനാടിനോട് വിടപറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം മദീനയിലേക്ക് ഹിജ്റ പോയി.

റബീഗ്: പതാക ഉയർന്ന ആദ്യ വിളംബരം:

മദീനയുടെ മണ്ണിൽ നിന്ന് സത്യപ്രകാശം ലോകമാകെ പടർത്താനായി പ്രവാചകൻ ﷺ അയച്ച അമ്പതോളം വരുന്ന പര്യവേഷണ സംഘങ്ങളിൽ (സരിയ്യകൾ), രണ്ടാമത്തെ ദൗത്യമായിരുന്നു റബീഗിലേത്. ഓരോ സരിയ്യയും മുസ്ലീം സൈന്യത്തിന്റെ കരുത്തും തന്ത്രജ്ഞതയും പരീക്ഷിക്കുന്നതായിരുന്നു

ഹിജ്റയ്ക്ക് ശേഷം മദീനയിൽ വെച്ച് റസൂൽ (സ) ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ സൈനിക ദൗത്യത്തിന് (സരിയ്യ) കളമൊരുങ്ങുന്നത്. ഹിജ്റയുടെ ആദ്യ വർഷം ഹംസ (റ) നയിച്ച സിഫുൽ ബഹ്‌ർ പര്യവേഷണത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ, ഹിജ്റ ഒൻപതാം മാസം പ്രവാചകൻ ﷺ ഉബൈദഃ ബിൻ അൽ-ഹാരിസിനെ (റ) വിളിച്ചു.

അറുപത് മുഹാജിറുകൾ അടങ്ങുന്ന ആ ധീരസേനയുടെ സേനാനായകനായി ഉബൈദഃ (റ) നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ഈ ദൗത്യത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം മക്കയിൽ നിന്ന് സിറിയയിലേക്ക് പോകുന്ന ഖുറൈശികളുടെ വലിയൊരു വ്യാപാര സംഘത്തെ തടയുക എന്നതായിരുന്നു. ആ സൈന്യത്തിന് മുൻപിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രഭ ചൊരിയുന്ന വെള്ളനിറത്തിലുള്ള പതാക (ധവളപതാക) വാനോളമുയർത്തി മിസ്തഹ് ബിൻ ഉഥാഥ (റ) നടന്നുനീങ്ങി.

റബീഗ് താഴ്വരയിലെ ജലാശയത്തിനടുത്ത് വെച്ച് അബൂസുഫ്യാന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഇരുനൂറോളം വരുന്ന സായുധരായ ഖുറൈശി സൈന്യത്തെ അവർ മുഖാമുഖം കണ്ടു. സംഖ്യാപരമായി ശത്രുക്കൾ വലിയൊരു സംഘമായിരുന്നെങ്കിലും മുസ്ലീങ്ങളുടെ ചങ്കൂറ്റത്തിന് മുന്നിൽ അവർ പതറിപ്പോയി. അവിടെ വലിയൊരു യുദ്ധം നടന്നില്ലെങ്കിലും, ആ താഴ്വര ഒരു വലിയ ചരിത്രത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു—സഅ്ദ് ബിൻ അബീ വഖാസ് (റ) തന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് ശത്രുപാളയത്തിലേക്ക് ഒരു അമ്പ് തൊടുത്തുവിട്ടു. ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ പാതയിൽ എയ്യപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ അമ്പായിരുന്നു അത്. ആ ഒരു അമ്പ് ശത്രുപാളയത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തെ തകർത്തു. മുസ്ലീങ്ങൾ ശക്തരായ ഒരു സൈന്യമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഖുറൈശികൾ ഭയന്ന് അവിടെനിന്ന് പിന്മാറി.

ബദറിലെ മഹാസമരം:

ഹിജ്റ രണ്ടാം വർഷം, റമദാൻ 17. ബദറിലെ ഉഷ്ണക്കാറ്റ് ഒരു മഹാപോരാട്ടത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയാണ്. ഖുറൈശി പക്ഷത്തുനിന്ന് ഉത്ബയും ഷൈബയും വാലിദും അഹങ്കാരത്തോടെ വെല്ലുവിളിച്ചു മുന്നോട്ടുവന്നു. പ്രവാചകൻ ﷺ ഗർജ്ജിച്ചു: "ഹാശിം കുടുംബമേ, എഴുന്നേൽക്കൂ! അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രകാശത്തിനുവേണ്ടി പോരാടൂ!"

ഹംസ (റ), അലി (റ), ഉബൈദഃ (റ)—മൂന്ന് സിംഹങ്ങൾ മുന്നോട്ട് ചുവടുവെച്ചു. അറുപതോടടുത്ത പ്രായത്തിലും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കരുത്തോടെ ഉത്ബയുടെ വാളിന് മുന്നിൽ ഉബൈദഃ നെഞ്ചുവിരിച്ചു നിന്നു. ഹംസയും (റ)അലിയും(റ) നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ശത്രുക്കളെ നിലംപരിശാക്കി. എന്നാൽ ഉബൈദഃയും(റ) ഉത്ബയും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം കഠിനമായിരുന്നു. തന്റെ വാളുകൊണ്ട് ഉബൈദഃ ശത്രുവിനെ ആഞ്ഞുവെട്ടി, അതേസമയം ഉത്ബയുടെ വാൾ ഉബൈദഃ (റ)യുടെ കാലിനെ തകർത്തു. ചോരയൊലിപ്പിച്ചു വീണ ഉബൈദഃ(റ)യെ ഹംസയും(റ) അലിയും(റ) താങ്ങിയെടുത്തു.

അവസാനത്തെ പുഞ്ചിരി.

:

മാരകമായി മുറിവേറ്റ് ചോര വാർന്നൊഴുകുമ്പോഴും ആ മുഖത്ത് ഒരു തരി ഭയം കണ്ടില്ല. തന്റെ തകർന്നുപോയ കാലിലേക്ക് നോക്കി അദ്ദേഹം ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു:

"എന്റെ കാലുകൾ അവർ വെട്ടിമാറ്റിയിരിക്കാം, പക്ഷേ ഞാൻ ഇന്നും ഉറച്ച മുസ്ലീമാണ്! അല്ലാഹുവിന്റെ പാതയിൽ ജീവൻ നൽകാൻ എനിക്ക് അഭിമാനമേയുള്ളൂ."

വേദനയോടെ അദ്ദേഹം പ്രവാചകനോട് ﷺ ചോദിച്ചു: "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, ഞാൻ ഒരു ശഹീദാണോ?" പ്രവാചകൻ ﷺ മറുപടി നൽകി: "അതേ, തീർച്ചയായും താങ്കൾ ഒരു ശഹീദാണ്." ഈ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ ആ വൃദ്ധനായ യോദ്ധാവിന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആത്മനിർവൃതി വിവരണാതീതമായിരുന്നു. മരണക്കിടക്കയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം അബൂത്വാലിബിന്റെ പഴയ വരികൾ ഓർത്തെടുത്തു: "ഞങ്ങൾ മുഹമ്മദിനെ(സ) ശത്രുക്കൾക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കില്ല; ഞങ്ങൾ റസൂൽ (സ) ചുറ്റും വീണു മരിക്കുവോളം..." സഫറായിലെ മണ്ണിൽ വെച്ച് ആ മഹാപുരുഷൻ തന്റെ നാഥനിലേക്ക് യാത്രയായി.

അന്ത്യയാത്രയും സഫറായിലെ ആ പുണ്യനിമിഷവും:

ബദറിലെ പോരാട്ടഭൂമിയിൽ നിന്ന് മുസ്ലിം സൈന്യം തിരികെ മദീനയിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു. മാരകമായി മുറിവേറ്റ ഉബൈദഃ (റ) യെയും വഹിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ആ യാത്ര. എന്നാൽ, വഴിമധ്യേ 'സഫറാ' എന്ന താഴ്വരയിൽ വെച്ച് ആ ധീരയോദ്ധാവിന്റെ പ്രാണൻ തന്റെ നാഥനിലേക്ക് പറന്നുയർന്നു. ഒരു ഇതിഹാസത്തിന് അവിടെ തിരശ്ശീല വീണു.സാധാരണയായി ശുഹദാക്കളെ അവർ വീണ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തന്നെയാണ് അടക്കം ചെയ്യാറുള്ളത്. എന്നാൽ ഉബൈദഃ (റ) യുടെ കാര്യത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ മറ്റൊരു മാതൃകയാണ് കാണിച്ചത്. സഫറായിലെ ആ മണ്ണിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഖബറൊരുക്കാൻ പ്രവാചകൻ ﷺ നിർദ്ദേശിച്ചു.

അവിടെ നടന്ന ആ രംഗം കണ്ടുനിന്ന സ്വഹാബികളുടെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു. ഖബർ തയ്യാറായപ്പോൾ, കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രവാചകൻ ﷺ നേരിട്ട് ആ ഖബറിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. ആ ധീരരക്തസാക്ഷിയുടെ ശരീരം സ്വീകരിക്കാനായി പ്രവാചകൻ ﷺ തന്റെ പരിശുദ്ധമായ കരങ്ങൾ നീട്ടി ഖബറിനുള്ളിൽ കാത്തുനിന്നു.

തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ബന്ധുവിനെ, ഇസ്‌ലാമിന് വേണ്ടി സർവ്വതും ത്യജിച്ച ആ പോരാളിയെ, പ്രവാചകൻ ﷺ അങ്ങേയറ്റം വാത്സല്യത്തോടെയും ആദരവോടെയും ഖബറിനുള്ളിൽ ഏറ്റുവാങ്ങി. ആ പവിത്രമായ കരങ്ങളാൽ ഉബൈദഃ (റ) യുടെ ഭൗതിക ശരീരം ഖബറിൽ കിടത്തി. ഒരു അനുയായിക്ക് തന്റെ നേതാവിൽ നിന്ന്, ഒരു സ്വഹാബിക്ക് തന്റെ പ്രവാചകനിൽ നിന്ന് ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആദരമായിരുന്നു അത്.

സഫറായിലെ ആ മണ്ണ് ഉബൈദഃ (റ) യെ മൂടുമ്പോൾ, പ്രവാചകന്റെ ﷺ വേദന തുള്ളികളായി വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മാലാഖമാർ സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ആ ഖബറടക്കം, ഉബൈദഃ (റ) എന്ന അഗ്നിനക്ഷത്രം എത്രമാത്രം പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു എന്നതിന് ചരിത്രം ബാക്കിവെച്ച വലിയ അടയാളമാണ്.