ഉമൈർ ബിൻ അബീ വഖാസ് (റ)

 ബദ്ർ ശുഹദാക്കൾ 2

സ്വർഗ്ഗം കൊതിച്ച ബാല്യവും ശഹാദത്തും

ജനനവും കുടുംബവും:

മക്കയിലെ ഖുറൈശി ഗോത്രത്തിലെ പ്രമുഖമായ ബനൂ സുഹ്‌റ കുടുംബത്തിലായിരുന്നു ഉമൈറിന്റെ (റ) ജനനം. പ്രശസ്തനായ സ്വഹാബി സഅ്ദ് ബിൻ അബീ വഖാസിന്റെ (റ) ഇളയ സഹോദരനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും കുലീനമായ കുടുംബങ്ങളിലൊന്നിൽ പിറന്ന ഉമൈർ (റ), കുട്ടിക്കാലം മുതലേ ധീരതയും സത്യസന്ധതയും കൈമുതലാക്കിയിരുന്നു.

സത്യപ്രകാശത്തിലേക്ക്:

ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ തന്നെ തന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ സഅ്ദിനൊപ്പം (റ) ഉമൈറും (റ) ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിച്ചു. മക്കയിൽ മുസ്ലീങ്ങൾ ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്, ഒരു കൗമാരക്കാരനായിരുന്നിട്ടും തന്റെ വിശ്വാസത്തിൽ അദ്ദേഹം ഉറച്ചുനിന്നു. മക്കയിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങളേക്കാൾ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിക്ക് മുൻഗണന നൽകിയ അദ്ദേഹം, വിശ്വാസസംരക്ഷണത്തിനായി മദീനയിലേക്ക് ഹിജ്റ പോവുകയും ചെയ്തു.

ബദറിലെ പോരാട്ടവും രക്തസാക്ഷിത്വവും:

ഹിജ്റ രണ്ടാം വർഷം ബദർ യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെടുമ്പോൾ ഉമൈറിന് (റ) വെറും 16 വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. പ്രായം കുറവായതിനാൽ പ്രവാചകൻ ﷺ തന്നെ തിരിച്ചയക്കുമോ എന്ന പേടിയിൽ സൈന്യത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഒളിച്ചുനിന്നതും, പിന്നീട് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അനുവാദം വാങ്ങിയതും ചരിത്രത്തിലെ വികാരനിർഭരമായ നിമിഷങ്ങളാണ്. ബദറിലേക്ക് പുറപ്പെടുന്നതിന് മുൻപായി മദീനയുടെ അതിർത്തിയിൽ വെച്ച് സൈന്യത്തെ ഒന്ന് പരിശോധിക്കാൻ പ്രവാചകൻ ﷺ തീരുമാനിച്ചു. പോരാളികളുടെ കരുത്തും ആയുധങ്ങളും പരിശോധിക്കുക എന്നതിലുപരി, കൊച്ചു കുട്ടികൾ ആരെങ്കിലും ആവേശത്തിന് പുറത്ത് സൈന്യത്തിൽ കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുകയായിരുന്നു അവിടുത്തെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

സൈന്യത്തെ ഓരോരുത്തരെയായി പ്രവാചകൻ ﷺ നോക്കി നീങ്ങുകയാണ്. ആ സമയം, തന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ സഅ്ദ് ബിൻ അബീ വഖാസിന്റെ (റ) പുറകിലായി ഉമൈർ (റ) കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജ്യേഷ്ഠന്റെ വലിയ ശരീരത്തിന് പിന്നിൽ ഒളിച്ചുനിന്നാൽ പ്രവാചകന്റെ കണ്ണിൽ പെടില്ലെന്ന് ആ മനോഹരമായ ബാലമനസ്സ് കരുതി.

സഅ്ദ് (റ) പിന്നീട് അത് ഓർത്തെടുത്തു: "എന്റെ അനിയൻ എന്റെ പുറകിൽ പതുങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ഒളിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, പ്രായം കുറവാണെന്ന് കണ്ട് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ എന്നെ തിരിച്ചയക്കുമെന്ന് ഞാൻ പേടിക്കുന്നു എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി." സഅ്ദിന്റെ (റ) പുറകിൽ എന്തോ ഒന്ന് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച പ്രവാചകൻ ﷺ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഉമൈറിനെ (റ) പുറത്തേക്ക് വിളിച്ചു. തന്റെ മുന്നിൽ വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ കൗമാരക്കാരനെ കണ്ടപ്പോൾ പ്രവാചകൻ ﷺ മന്ദഹസിച്ചു. പക്ഷേ, ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ ഭീകരതയിലേക്ക് ആ കുഞ്ഞിനെ വിടാൻ അവിടുത്തെ കാരുണ്യം അനുവദിച്ചില്ല. തിരിച്ചുപോവാനുള്ള കൽപ്പന കേട്ടതും ഉമൈറിന്റെ (റ) നിയന്ത്രണം വിട്ടു. അദ്ദേഹം പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. അത് സങ്കടം കൊണ്ടുള്ള കരച്ചിലായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ പാതയിൽ പോരാടാനും ശഹീദാവാനുമുള്ള അതിയായ മോഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടായതായിരുന്നു. ആ കണ്ണീർ ബദറിലെ മണൽത്തരികളിൽ വീണു.

ആ ദയനീയമായ കരച്ചിലും നിഷ്കളങ്കമായ വിശ്വാസവും കണ്ടപ്പോൾ പ്രവാചകൻ ﷺ യുടെ ഹൃദയം അലിഞ്ഞു. അവിടുന്ന് സഅ്ദിനെ (റ) നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ശരി, ഉമൈറിനെ (റ) നമുക്കൊപ്പം കൂട്ടാം." പ്രവാചകന്റെ മുന്നിൽ വിതുമ്പിക്കരഞ്ഞ ആ 16-കാരന്റെ കണ്ണീരിന് മറുപടി നൽകാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മാലാഖമാർ പോലും കൊതിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. പ്രവാചകൻ ﷺ നൽകിയ ആ അനുവാദം കേവലം ഒരു യുദ്ധത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള നേരിട്ടുള്ള ക്ഷണമായിരുന്നു. സഅ്ദ് (റ) തന്റെ അനിയന്റെ അരയിൽ വാൾ മുറുക്കി കെട്ടുമ്പോൾ, ഒരു സിംഹക്കുട്ടിയുടെ വീര്യമായിരുന്നു ഉമൈറിന്റെ (റ) കണ്ണുകളിൽ.

അനുവാദം കിട്ടിയ നിമിഷം ഉമൈറിന്റെ (റ) മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആ പ്രകാശം മദീനയിലെ സൂര്യപ്രകാശത്തേക്കാൾ തിളക്കമുള്ളതായിരുന്നു. തുള്ളിച്ചാടിക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ആയുധങ്ങൾ അണിയാൻ തയ്യാറെടുത്തു. പക്ഷേ, ആ ആയുധങ്ങൾ താങ്ങാനുള്ള കരുത്ത് ആ ചെറിയ ശരീരത്തിനുണ്ടായിരുന്നില്ല. യുദ്ധത്തിന് അനുവാദം ലഭിച്ചപ്പോൾ ഉമൈറിന് (റ) ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധി ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്നത്തെ കാലത്തെ വാളുകൾ വലുതും ഭാരമേറിയതുമായിരുന്നു. ഉമൈറിന്റെ (റ) അരയിൽ വാൾ കെട്ടിയപ്പോൾ അത് നിലത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതുകണ്ട ജ്യേഷ്ഠൻ സഅ്ദ് (റ) ആയുധം ധരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചു. ഒരു കൊച്ചുബാലൻ തന്റെ വലുപ്പത്തേക്കാൾ വലിയ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ചുവടുവെക്കുന്ന ആ കാഴ്ച കണ്ടുനിന്ന സ്വഹാബികളുടെ (റ) കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു.

യുദ്ധക്കളത്തിൽ ഖുറൈശികളാൽ ആ ധീരബാലൻ ശഹീദായി. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അനുജനെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ സഅ്ദ് ബിൻ അബീ വഖാസിന്റെ (റ) ഹൃദയം തകർന്നെങ്കിലും, തന്റെ സഹോദരൻ സ്വർഗ്ഗം ഉറപ്പാക്കിയെന്ന ചിന്ത അദ്ദേഹത്തിന് ആശ്വാസം നൽകി.

അന്ത്യവിശ്രമം:

ബദർ യുദ്ധത്തിൽ രക്തസാക്ഷികളായ മറ്റ് ശുഹദാക്കളോടൊപ്പം (റ) ബദറിലെ ശുഹദാക്കളുടെ മഖ്ബറയിൽ തന്നെയാണ് ഉമൈർ ബിൻ അബീ വഖാസിനെയും (റ) അടക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. മദീനയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 150 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ബദർ മൈതാനത്ത് ഇന്നും ആ ധീരയോദ്ധാക്കളുടെ ഖബറുകൾ ഒരു ചരിത്രസ്മാരകമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

മക്കയിലെ പ്രഭുത്വത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിൽ പിറന്നിട്ടും, ബദറിലെ ചുടുമണലിൽ രക്തം ചിന്തി മരിക്കാനായിരുന്നു ഉമൈർ (റ) ആഗ്രഹിച്ചത്. ജ്യേഷ്ഠൻ സഅ്ദ് (റ) അണിയിച്ചു കൊടുത്ത ആ വലിയ വാളുമായി പോരാട്ടഭൂമിയിൽ അദ്ദേഹം അപ്രത്യക്ഷനായി. വൈകുന്നേരം യുദ്ധം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ബദറിന്റെ മണ്ണിൽ സമാധാനമായി ഉറങ്ങുന്ന ആ 16-കാരൻ ലോകത്തിന് ഒരു സന്ദേശം നൽകി—സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി പ്രായത്തിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് പരിപൂർണ്ണമായ വിശ്വാസത്തിലൂടെയാണ്. ബദറിലെ മണൽപ്പരപ്പിൽ, മറ്റ് 13 ശുഹദാക്കൾക്കൊപ്പം (റ) ഉമൈർ ബിൻ അബീ വഖാസും (റ) വിശ്രമിക്കുന്നു.