ബദ്ർ: ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ പൂർണ്ണചന്ദ്രോദയവും ഹൃദയയുദ്ധത്തിലെ വിജയരഹസ്യങ്ങളും

"ولقد نصركم الله ببدر وأنتم أذلة فاتقوا الله لعلكم تشكرون"

വിശുദ്ധ ഖുർആനിലെ ആലുഇമ്രാൻ സൂറത്തിലെ നൂറ്റി ഇരുപത്തിമൂന്നാം വചനം, ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ ഒരു സന്ധിയെ കേവലം ചരിത്രപരമായ ഒരു യുദ്ധവിജയമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ അപാരമായ കരുണയുടെയും ആത്മീയമായ ഔന്നത്യത്തിന്റെയും നിദർശനമായാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. "ولقد نصركم الله ببدر وأنتم أذلة فاتقوا الله لعلكم تشكرون" (നിങ്ങൾ അശക്തരായിരിക്കെ ബദ്റിൽ അല്ലാഹു നിങ്ങളെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവെ സൂക്ഷിക്കുക; നിങ്ങൾ നന്ദിയുള്ളവരായേക്കാം) എന്ന വചനം തസവ്വുഫിന്റെയും ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെയും അഗാധമായ തലങ്ങളിൽ വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് വിശ്വാസിയുടെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ നടക്കുന്ന നിരന്തരമായ സമരങ്ങളുടെയും ജിഹാദുൽ അക്ബറിന്റേയും ഇലാഹീസാമീപ്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിന്റെയും സാരാംശമായി മാറുന്നു. ബദ്ർ എന്നത് ഒരു സ്ഥലനാമമോ ചരിത്രസംഭവമോ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് സത്യവും അസത്യവും തമ്മിൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ട ആത്മീയ ബോധത്തിന്റെ ഉദയമാണ്.

ആത്മജ്ഞാനികൾ 'ബദ്ർ' എന്ന വാക്കിനെ കേവലം ഒരു സ്ഥലനാമമായല്ല ദർശിക്കുന്നത്. ഭാഷാപരമായി 'ബദ്ർ' എന്നാൽ പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ എന്നാണ് അർത്ഥം. അജ്ഞതയുടെയും ഭൗതിക മോഹങ്ങളുടെയും അന്ധകാരം നിറഞ്ഞ മാനുഷിക ഹൃദയത്തിൽ പ്രവാചകീയ പ്രകാശത്താൽ (നൂറുന്നബവി) ഉദിച്ചുയരുന്ന പൂർണ്ണചന്ദ്രനാണ് ആത്മീയമായ ബദ്ർ.

ശൈഖ് ഇബ്നു അജീബ(റ) തന്റെ 'അൽ ബഹ്‌റുൽ മദീദ്' എന്ന തഫ്സീറിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, ബദ്ർ എന്നത് സത്യവും അസത്യവും തമ്മിൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ട 'യൗമുൽ ഫുർഖാൻ' ആണ്. ഈ ആത്മീയ സമരം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ബാഹ്യമായ ചക്രവാളത്തിലല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക മണ്ഡലത്തിലാണ് നടക്കുന്നത്. അവിടെ നഫ്‌സ് (അഹം) എന്ന ശത്രുവിനെതിരെ റൂഹ് (ആത്മാവ്) നടത്തുന്ന വിജയകരമായ നീക്കങ്ങളെയാണ് ബദ്ർ എന്ന സംജ്ഞ അന്വർത്ഥമാക്കുന്നത്.

ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ

അധമത്വത്തിന്റെ(അദില്ലത്ത്) ആത്മീയ സൗന്ദര്യവും

313 എന്ന രഹസ്യവും

'അദില്ലത്ത്' എന്ന അവസ്ഥഖുർആനിക വചനത്തിലെ "أنتم أذلة" (നിങ്ങൾ അശക്തരായിരിക്കെ) എന്ന പ്രയോഗം സൂഫി പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ അതീവ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. ഇവിടെ 'ദില്ലത്ത്' (ذلة) എന്നാൽ നിസ്സാരതയോ ലജ്ജയോ അല്ല, മറിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നിലുള്ള പരിപൂർണ്ണമായ ദാരിദ്ര്യവും (ഫഖ്ർ) വിനയവുമാണ്. ഇബ്നു അജീബ(റ) വ്യക്തമാക്കുന്നത് പോലെ, അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായം കടന്നുവരുന്നത് ഒരു ദാസൻ തന്റെ സ്വന്തം കഴിവില്ലായ്മയും ശൂന്യതയും തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ്.ജ്ഞാനികൾക്കിടയിൽ ഈ അവസ്ഥയെ 'ഫഖ്ർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. "മനുഷ്യരേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നിൽ ദരിദ്രരാകുന്നു" (സൂറത്ത് ഫാത്വിർ: 15) എന്ന തത്വമാണ് ബദ്റിലെ പോരാളികളിൽ പ്രകടമായത്. അവർ ഭൗതികമായ ആയുധബലത്തിലോ അംഗസംഖ്യയിലോ വിശ്വസിച്ചില്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ പരിമിതമായ അവസ്ഥയെ അല്ലാഹുവിന്റെ അപാരമായ ശക്തിയിൽ ലയിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

ശൈഖുൽ അക്ബർ മുഹ്‌യുദ്ധീൻ ഇബ്നു അറബി(റ)യുടെ വീക്ഷണത്തിൽ, ഒരു വസ്തുവിന് അതിന്റെ അസ്തിത്വമില്ലായ്മയെക്കുറിച്ച് (അദം) ബോധ്യമുണ്ടാകുമ്പോഴാണ് അതിൽ ഇലാഹീ പ്രകാശത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം സംഭവിക്കുന്നത്.ഭൗതികമായ എല്ലാ അവലംബങ്ങളും ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ മാത്രം ലഭിക്കുന്ന ആത്മീയ സഹായമാണ് (മദദ്) ഇവിടെ പ്രസക്തമാകുന്നത്. ഒരു വിശ്വാസി താൻ ഒന്നുമല്ലെന്നും തന്റെ സർവ്വ ചലനങ്ങളും അല്ലാഹുവിന്റെ തീരുമാനമാണെന്നും തിരിച്ചറിയുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് 'ബദ്ർ' അവനിൽ സംഭവിക്കുന്നത്. ബദ്റിലെ സൈന്യം ശാരീരികമായി ക്ഷീണിതരും എണ്ണത്തിൽ കുറഞ്ഞവരുമായിരുന്നുവെങ്കിലും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അല്ലാഹുവിങ്കലേക്കുള്ള തേട്ടത്താൽ തിളക്കമുള്ളതായിരുന്നു. ഈ 'ദില്ലത്ത്' ആണ് അവരെ മലക്കുകളുടെ സഹായത്തിന് അർഹരാക്കിയത്.

313 എന്ന സംഖ്യയുടെ നിഗൂഢതകളും ആത്മീയ രഹസ്യങ്ങളുംബദ്റിൽ പങ്കെടുത്തവരുടെ എണ്ണം 313 ആണെന്നത് കേവലം ഒരു സംഖ്യാവിവരമല്ലെന്ന് സൂഫി ജ്ഞാനികൾ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഈ സംഖ്യക്ക് പ്രപഞ്ചഘടനയുമായും പ്രവാചക ചരിത്രവുമായും ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമുണ്ട്. ഇത് ഒരു ആത്മീയമായ 'ഫലകം' (Matrix) ആണ്. ഓരോ യുഗത്തിലും സത്യത്തെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന ഒരു കേന്ദ്രബിന്ദുവിനെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രവാചകന്മാർ - 313 റസൂലുകൾ, ത്വാലൂത്തിനോടൊപ്പം ജാലൂത്തിനെ നേരിട്ട 313 വിശ്വാസികൾ, ഇമാം മഹ്ദി(അ)യോടൊപ്പമുള്ള 313 അനുയായികൾ തുടങ്ങി ചരിത്രത്തിൻറെ ദശാസന്ധികളിൽ പലയിടത്തും ഒരു 313 ന്റെ സാന്നിധ്യം നമുക്ക് കണ്ടെത്തതാണ് കഴിയും.

ഇസ്മാഈൽ ഹഖി അൽ-ബുറുസവി(റ) തന്റെ 'റൂഹുൽ ബയാനിൽ' ഈ സംഖ്യയെ മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ആത്മീയ സിരകളുമായും അവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായും ബന്ധിപ്പിച്ചു വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രപഞ്ചത്തെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന 313 'ഖുത്ബുകൾ' അല്ലെങ്കിൽ ഔലിയാക്കൾ എക്കാലത്തും ഉണ്ടാവുമെന്നും അവരുടെ പ്രാർത്ഥനയാലാണ് ലോകം നിലനിൽക്കുന്നതെന്നുമുള്ള സൂഫി ജ്ഞാനത്തിന് ബദറിലെ 313 പേരുമായി ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമുണ്ട്. ഈ 313 പേർ ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങളെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന പുണ്യത്തിന്റെ അണക്കെട്ടാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ കരുതുന്നു.

ശൈഖുൽ അക്ബർ മുഹ്‌യുദ്ധീൻ

ഇബ്നു അറബി(റ)യുടെ ബദ്റ് വിശകലനം:

ഫനായും ബഖായും

ശൈഖുൽ അക്ബർ ഇബ്നു അറബി(റ) ബദ്റിനെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് 'ഹഖീഖത്തുൽ മുഹമ്മദിയ്യ' (മുഹമ്മദീയ യാഥാർത്ഥ്യം) എന്ന കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെയാണ്. ബദ്റിൽ നബി(സ്വ) എറിഞ്ഞ മണ്ണ് തരികളെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറയുന്നത് "അങ്ങ് എറിഞ്ഞപ്പോൾ അങ്ങല്ല എറിഞ്ഞത്, മറിച്ച് അല്ലാഹുവാണ് എറിഞ്ഞത്" (സൂറത്തുൽ അൻഫാൽ: 17) എന്നാണ്. ഇത് 'ഫനാ ഫില്ലാഹ്' (അല്ലാഹുവിൽ ലയിക്കൽ) എന്ന ഉന്നതമായ ആത്മീയ പദവിയുടെ പ്രകാശനമാണ്.ബദ്റിലെ പോരാളികൾ അല്ലാഹുവിന്റെ കരങ്ങളിലെ ഉപകരണങ്ങളായി മാറിയിരുന്നു. അവരുടെ സ്വന്തമായ ഇച്ഛയും പ്രവർത്തിയും അവിടെ ഇല്ലാതാവുകയും അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രവൃത്തി അവരിലൂടെ വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനെയാണ് ഇബ്നു അറബി(റ) 'ബഖാ' (അല്ലാഹുവിൽ സ്ഥിരപ്പെടൽ/ശേഷിക്കൽ ) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം ഇല്ലാതാകുമ്പോഴാണ് ഒരാൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ സൈന്യമായി മാറുന്നത്. ബദ്റിലെ മലക്കുകളുടെ സാന്നിധ്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈ ആത്മീയ അവസ്ഥയുടെ ഭൗതിക രൂപമായിരുന്നുവെന്ന് സൂഫികൾ കരുതുന്നു. ഇബ്നു അറബി തന്റെ 'കിതാബുൽ ഫനാ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത് പോലെ, ദൈവീക സാമീപ്യത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തിന്റെ ശൂന്യത തിരിച്ചറിയുന്നതാണ് ബദ്ർ. ചന്ദ്രൻ സൂര്യനിൽ നിന്ന് പ്രകാശം സ്വീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ബദ്‌രീങ്ങൾ മുഹമ്മദീയ(സ) പ്രകാശത്തിൽ സ്വയം ഇല്ലാതെയായിത്തീർന്നവരായിരുന്നു. "സൂര്യോദയം സംഭവിക്കുമ്പോൾ ചന്ദ്രൻ മറയുന്നു, പക്ഷേ അത് ആകാശത്തുതന്നെ ഉണ്ടാകും." ഇത് ഫനായുടെയും ബഖായുടെയും അതിസൂക്ഷ്മമായ വിവരണമാണ്.

നജ്മുദ്ദീൻ കുബ്റ(റ)യുടെയും

ഇസ്മാഈലുൽ ഹഖി അൽ ബുറുസവി(റ)യുടെയും

ബദ്റ് വിശദീകരണങ്ങൾ

'തസവ്വുഫിലെ കുബ്റവിയ്യ ത്വരീഖത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ നജ്മുദ്ദീൻ കുബ്റ(റ) തന്റെ 'തഅ്‌വീലാത്തുൻ നജ്മിയ്യ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ബദറിനെ ആത്മസംസ്കരണത്തിന്റെ ഉന്നത പാഠമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പ്രവാചകൻ(സ്വ) യുദ്ധം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുമ്പോൾ പറഞ്ഞ "നമ്മൾ ചെറിയ ജിഹാദിൽ നിന്ന് വലിയ ജിഹാദിലേക്ക് (ജിഹാദുൽ അക്ബർ) മടങ്ങുന്നു" എന്ന വാക്യം ബദ്റിന്റെ ആന്തരിക തലത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനപ്രകാരം, ബദ്ർ യുദ്ധം ഹൃദയത്തിലെ ശത്രുക്കളായ 'ഹവ' (മോഹം), 'നഫ്‌സ്' (അഹം) എന്നിവയ്ക്കെതിരെയുള്ള സമരമാണ്. ഹൃദയത്തിലെ ഈ ബദ്റിലാണ് മനുഷ്യൻ യഥാർത്ഥ മാലാഖമാരെ ദർശിക്കുന്നത്. മലക്കുകൾ വിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഉറപ്പിക്കുന്നത് പോലെ (തസ്ബീത്ത്), ആത്മീയ ഗുരു (ശൈഖ്) ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിലെ വസ്‌വാസുകളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. നജ്മുദ്ദീൻ കുബ്റ(റ)യുടെ തഅ്‌വീലിൽ, ബദർ കിണറുകൾ ഹൃദയത്തിലെ സ്ഫുടം ചെയ്യപ്പെട്ട ആത്മീയ ഉറവിടങ്ങളാണ്. അബൂജഹൽ മനുഷ്യന്റെ അഹങ്കാരത്തിന്റെയും (കിബ്ർ) അഹന്തയുടെയും പ്രതീകമാണ്.ഒരു മുരീദ് തന്റെ ശൈഖിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിൽ സ്വന്തം അധമ വികാരങ്ങളോട് പോരാടുന്നത് ബദ്റിലെ പോരാട്ടത്തിന് തുല്യമാണ്. അവിടെ വിജയിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ 'ബദ്‌രിയ്യ്'. ഈ ആത്മീയ ബദറിൽ വിജയിക്കുന്നവന് മാത്രമേ മലക്കുകളുടെ സംസാരം കേൾക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂവെന്ന് അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

ഇസ്മാഈലുൽ ഹഖി(റ) തന്റെ വിശ്വപ്രസിദ്ധമായ 'റൂഹുൽ ബയാൻ' എന്ന തഫ്സീറിൽ ബദ്ർ എന്ന പദത്തെ 'പരിപൂർണ്ണ മനുഷ്യൻ' (അൽ-ഇൻസാനുൽ കാമിൽ) എന്ന സങ്കൽപ്പവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, വിശ്വാസികൾ എണ്ണത്തിൽ കുറവാണെന്ന് ഖുർആൻ പറയുന്നത് അവരുടെ ഭൗതിക ദാരിദ്ര്യത്തെയല്ല, മറിച്ച് അല്ലാഹുവിനോടുള്ള അവരുടെ ആത്മീയ ദാരിദ്ര്യത്തെയാണ് (ഇഫ്തിഖാർ).അദ്ദേഹം നൽകുന്ന ചില ഉൾക്കാഴ്ചകൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: മലക്കുകൾ ബദ്‌റിൽ ഇറങ്ങി എന്നത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഹൃദയത്തിലേക്ക് വർഷിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവീകമായ പ്രചോദനങ്ങളെയും (ഇൽഹാം) ശാന്തിയെയുമാണ്. ഓരോ മലക്കും ഓരോ ദൈവീക ഗുണത്തിന്റെ (സ്വിഫത്ത്) പ്രതിഫലനമാണ്. യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് പെയ്ത മഴ, വിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിശാചിന്റെ കുതന്ത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ദൈവീക സ്നേഹത്തിന്റെ (മഹബ്ബത്ത്) മഴയായിരുന്നു.

"നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവെ സൂക്ഷിക്കുക, നിങ്ങൾ നന്ദിയുള്ളവരായേക്കാം" എന്ന വചനം വിശദീകരിക്കവെ, തഖ്‌വയാണ് നന്ദിയിലേക്കുള്ള കവാടമെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നു. അല്ലാഹു നൽകിയ വിജയത്തെ സ്വന്തം കഴിവായി കാണാതിരിക്കലാണ് യഥാർത്ഥ നന്ദി.ബുറുസവി(റ)യുടെ വീക്ഷണത്തിൽ, ബദ്ർ എന്നത് ആത്മാവിന്റെ വസന്തമാണ്. അവിടെ വിശ്വാസിയുടെ ഹൃദയം ഒരു പൂന്തോട്ടമായി മാറുകയും മലക്കുകൾ അവിടെ സുഗന്ധം പരത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ അവസ്ഥയെ അദ്ദേഹം 'റൂഹുൽ ബയാനിൽ' മനോഹരമായ പേർഷ്യൻ കവിതകളിലൂടെ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.

മൊറോക്കൻ സൂഫി പണ്ഡിതനായ ഇബ്നു അജീബ(റ) ബദ്റിനെ 'ദൈവീക ദാനങ്ങളുടെ കടൽ' ആയിട്ടാണ് കാണുന്നത്. തന്റെ തഫ്സീറിൽ അദ്ദേഹം 'ഇശാറത്ത്' (സൂചനകൾ) എന്ന വിഭാഗത്തിൽ ബദ്റിനെ ആത്മീയ പ്രയാണത്തിലെ (സുലൂക്ക്) വിവിധ ഘട്ടങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു.വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ബദ് ർ എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം നൽകുന്ന സൂചനകൾ നമുക്കിങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം, :ഇഫ്തിഖാർ (ദൈവാശ്രിതത്വം) അഥവാ "ഞാൻ ഒന്നുമല്ല" എന്ന ബോധം മുറുകെ പിടിക്കൽ. ബദ്‌രീങ്ങൾ അശക്തരായപ്പോൾ (അദില്ലത്ത്) അല്ലാഹു അവരെ പ്രതാപശാലികളാക്കി. ഒരു ദാസൻ തന്റെ വിനയം പൂർണ്ണമാക്കുമ്പോൾ അല്ലാഹു അവനെ തന്റെ പ്രതിനിധിയാക്കുന്നു.മുശാഹദ (ദൈവീക ദർശനം) അതായത് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അല്ലാഹുവിന്റെ കൈകടത്തലുകളെ ദർശിക്കൽ. വിജയം അല്ലാഹുവിൽ നിന്നാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഒരു ആരിഫിന്റെ (ജ്ഞാനിയുടെ) ലക്ഷണമാണ്.മൂന്നാമതായി നഫ്‌സിന്റെ മരണം അഥവാ യുദ്ധക്കളത്തിൽ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നത് പോലെ, മുരീദ് തന്റെ ദുർവികാരങ്ങളെ കൊല്ലണം. "ആരെങ്കിലും തന്റെ നഫ്‌സിനെ വധിച്ചാൽ അവന് ഉന്നതമായ വിജയം ലഭിച്ചു" എന്ന വിശുദ്ധ വചനം നമുക്കിവിടെ ചേർത്ത് വെക്കാം.

'അഹ്ലുൽ ബദർ' എന്ന അനശ്വരമായ അനുഗ്രഹം

ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ ബദ്റിൽ പങ്കെടുത്തവർക്ക് സമാനതകളില്ലാത്ത സ്ഥാനമാണുള്ളത്. നബി(സ്വ) പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹു ബദ്റിൽ പങ്കെടുത്തവരുടെ കാര്യത്തിൽ മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, നിങ്ങൾ ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്തുകൊള്ളുക, നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ പൊറുത്തുതന്നിരിക്കുന്നു". ഇത് ജ്ഞാനികൾക്കിടയിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിതെളിച്ചിട്ടുണ്ട്.സൂഫികൾ ഇതിനെ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത്, അല്ലാഹുവിനെ യഥാർത്ഥമായി അറിഞ്ഞവർക്ക് (ആരിഫീങ്ങൾ) പിന്നീട് തെറ്റുകൾ സംഭവിക്കുകയില്ല. കാരണം അവരുടെ ഇച്ഛ അല്ലാഹുവിന്റെ ഇച്ഛയുമായി ഐക്യപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവർ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരല്ല (മഅ്സൂം), മറിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ സ്നേഹത്താൽ പൊതിയപ്പെട്ടവരാണ് (മഹ്ഫൂള്). ബദ്‌രീങ്ങൾ മാലാഖമാരേക്കാൾ ഉന്നതരാണെന്ന് ജിബ്‌രീൽ(അ) പറഞ്ഞതായി ഇമാം ബുഖാരി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു. ബദ്‌രീങ്ങളുടെ നാമങ്ങൾ ഉരുവിടുന്നത് ഹൃദയശുദ്ധിക്കും പ്രയാസങ്ങൾ നീങ്ങുന്നതിനും കാരണമാകുമെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ബദ്ർ മൗലീദിലും മറ്റും അവരെ തവസ്സുൽ (ശുപാർശ) ചെയ്യുന്നത് അവർക്ക് അല്ലാഹു നൽകിയ ഈ സവിശേഷ പദവി കാരണമാണ്.

ബദ്ർ യുദ്ധത്തിൽ അയ്യായിരത്തോളം മലക്കുകൾ ഇറങ്ങിയതായി ഖുർആൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആത്മീയ തലത്തിൽ ഇത് പ്രപഞ്ചത്തിലെ സൂക്ഷ്മ ശക്തികൾ സത്യത്തിന് കീഴ്‌പ്പെടുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ തന്റെ ഹൃദയം ശുദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ, അദൃശ്യ ലോകത്തെ (ആലമുൽ ഗൈബ്) ശക്തികൾ അവനെ സഹായിക്കാൻ പാഞ്ഞെത്തുന്നു. ബദ്റിന്റെ പോരാട്ട ഭൂമിയിൽ മലക്കുകൾ ഇറങ്ങിയത് കേവലം ശത്രുവിനെ വെട്ടാനല്ല, മറിച്ച് വിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താനാണ് (തസ്ബീത്ത്) എന്ന് ഖുർആൻ പറയുന്നു. "നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ സമാധാനപ്പെടാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇത് നൽകിയത്" (സൂറത്തുൽ അൻഫാൽ: 10). അല്ലാഹുവിന് മലക്കുകളുടെ സഹായം കൂടാതെ വിജയം നൽകാൻ കഴിയുമായിരുന്നുവെങ്കിലും, ദാസന്മാർക്ക് സന്തോഷം നൽകാനാണ് അവൻ അവരെ അയച്ചത്.

സമകാലിക ലോകത്തെ ദുഖാർദ്രമായ വർത്തമാനത്തിനു മുന്നിൽ ബദ്ർ എന്നത് ആത്മീയമായ ഒരു അതിജീവനത്തിന്റെ പാഠമാണ്. ഭൗതികവാദം (Materialism) ആധിപത്യം പുലർത്തുന്ന ലോകത്ത്, കേവലം അംഗസംഖ്യക്കോ പണത്തിനോ പ്രതാപത്തിനോ അല്ല മുൻഗണനയെന്നും, മറിച്ച് അല്ലാഹുവുമായുള്ള ആത്മീയ ബന്ധത്തിനാണെന്നും ബദ്ർ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ അബൂജഹലുകളെ (അഹങ്കാരം) കീഴടക്കാനും നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ബദ്റിലെ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശപൂരിതമാക്കാനും നാം പരിശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ബദ്റിലെ 'അദില്ലത്ത്' (വിനയം) നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പകർത്തിയാൽ മാത്രമേ അല്ലാഹുവിന്റെ 'നസ്റ്' (സഹായം) നമുക്ക് ലഭിക്കുകയുള്ളൂ.

ബദ്റിലെ അത്യുന്നതരായ 14 രക്തസാക്ഷികൾ നൽകിയ സന്ദേശം ഇന്നും എന്നും ഉജ്ജ്വലമായി നിലനിൽക്കും. സത്യം എണ്ണത്തിൽ കുറവാണെങ്കിലും അത് അജയ്യമാണ്, കാരണം അല്ലാഹു അതിന്റെ കൂടെയുണ്ട്. ആത്മീയ ജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ എത്രത്തോളം അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നിൽ ചെറുതാകുന്നുവോ അത്രത്തോളം അല്ലാഹു നമ്മെ വലിയവരാക്കുന്നു എന്നതാണ് ബദ്റിന്റെ രഹസ്യം.

എക്കാലത്തെയും വിശ്വാസികൾക്കുള്ള ഒരു മഹത്തായ ജീവിത ഭൂപടമാണ് ബദ്ർ. യുദ്ധം അവസാനിച്ചിരിക്കാം, എന്നാൽ ഹൃദയത്തിലെ ബദ്ർ ഓരോ നിമിഷവും തുടരുന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ബദ്റ് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ പുനർനിർമ്മിക്കാനുള്ളതാണ്. സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തെ ദൈവീക പ്രകാശത്തിൽ ലയിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് നാം യഥാർത്ഥ ബദ്‌രീങ്ങളായി മാറുന്നത്. അല്ലാഹുവിന്റെ തഖ്‌വ കൈവരിക്കുകയും അവൻ നൽകുന്ന ആത്മീയ വിജയങ്ങൾക്ക് നന്ദിയുള്ളവരാകുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ജീവിതത്തിന്റെ പരമമായ ലക്ഷ്യം. ബദ്റിലെ ചന്ദ്രോദയം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും അസ്തമിക്കാതെ ഇരിക്കട്ടെ. സകല പ്രതിസന്ധികളിലും ബദ്‌രീങ്ങൾ കാണിച്ചുതന്ന ആത്മവിശ്വാസവും ദൈവഭക്തിയും നമ്മുടെ പാതകളിൽ വെളിച്ചമാകട്ടെ.

ബദ്റിന്റെ മണലാരണ്യത്തിൽ പടവാളുകൾ ഉറയിലിടപ്പെട്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ 'ബദ്ർ' ഇന്നും അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. അത് ഓരോ ശ്വാസത്തിലും തുടരുന്ന നിശബ്ദമായ മഹാസമരമാണ്. പുറത്തെ ശത്രുവിനേക്കാൾ ഭയാനകനായ ശത്രു നമ്മുടെ ഉള്ളിൽത്തന്നെയുണ്ട്, അതാണ് നമ്മുടെ അഹന്തയും (നഫ്സ്) മോഹങ്ങളും. അവയേയാത്രയും പൊരുതിത്തോൽപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് നമ്മുടെ ബദ്‌റിൽ നാം വിജയ ശ്രീലാളിതരാകുന്നത്.

ബദറിലെ 313 പേർ അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായത്താൽ വിജയം വരിച്ചതുപോലെ, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലെ കലുഷിതമായ ചിന്തകളെയും പിശാചിന്റെ കുതന്ത്രങ്ങളെയും നേരിടാൻ ആത്മീയമായൊരു കരുത്ത് അനിവാര്യമാണ്. ചരിത്രത്തിലെ ബദ്ർ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റേതായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഹൃദയത്തിലെ ബദർ ഓരോ നിമിഷത്തിന്റേതുമാണ്.

ആത്മാവിന്റെ ഈ ബദ്ർ രണാങ്കണത്തിൽ വിജയിക്കാൻ, കാറ്റും കോളും നിറഞ്ഞ കടലിൽ അതിസമർത്ഥമായി കപ്പലോട്ടുന്ന ഒരു കപ്പിത്താൻ എന്നപോലെ, ആത്മീയ പാതയിൽ ഒരു 'മുർശിദ്' (യഥാർത്ഥ ശൈഖ്) അനിവാര്യമാണ്. ശൈഖിന്റെ കരങ്ങളിൽ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന കൈകൾ സത്യത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതിയിലേക്കുള്ള വഴിയാണ്. ആ പവിത്രമായ 'ബൈഅത്ത്' കേവലമൊരു കരാറല്ല, മറിച്ച് ഇരുളിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്കുള്ള ആത്മാവിന്റെ പലായനമാണ്.

ശൈഖിന്റെ ശിക്ഷണത്തിൽ സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ ഒരു പൂന്തോട്ടമാക്കി മാറ്റുമ്പോൾ അവിടെ ബുറുസവി(റ) പറഞ്ഞ 'വസന്തം' വിരിയുന്നു. അഹന്തയുടെ മുൾച്ചെടികൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ, അവിടെ ദൈവീക ജ്ഞാനത്തിന്റെ (മഅ്‌രിഫത്ത്) സുഗന്ധം പടരുന്നു. സ്വന്തത്തെ ഇല്ലാതാക്കി (ഫനാ) റബ്ബിൽ ലയിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഒരു വിശ്വാസിക്ക് യഥാർത്ഥ 'ബദ്ർ' അനുഭവിക്കാനാകുന്നത്.