Top pics

6/recent/ticker-posts

തത്തയും കച്ചവടക്കാരനും:മസ്നവി കഥകൾ



(മൌലാനാ ജലാലുദ്ധീൻ റൂമിയുടെ ചിരപ്രശസ്തമായ മസ്നവിയെ മഅനവിയിൽ നിന്നും എടുത്ത കഥകൾ)

വളരെ കാലം മുൻപ് പേർഷ്യയിൽ ഒരു കച്ചവടക്കാരനുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ വർഷവും ഇന്ത്യയിൽ പോയി ചരക്കുകൾ വാങ്ങി പേർഷ്യയിൽ വന്നു കച്ചവടം ചെയ്യുക അദ്ദേഹത്തിന്റെ പതിവായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുണകാംക്ഷികൾ ഒരിക്കൽ ഒരു തത്തയെ അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മാനമായി നൽകി. അതിനെയും കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം സ്വന്തം നാടായ പേ ർഷ്യയിലേക്കു മടങ്ങിയത്. വീട്ടിൽ എത്തിയ ഉടൻ തന്നെ തത്തയെ ഒരു കൂട്ടിലാക്കി വീട്ടിനു മുന്നിൽ തന്നെ സ്ഥാപിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിൽ ആര് വന്നാലും തത്ത അവർക്കു വേണ്ടി പാട്ട് പാടുന്നതും വിചിത്ര ശബ്ദങ്ങൾ അനുകരിക്കുന്നതും ഒരു പതിവായി മാറി.
അങ്ങനെ അടുത്ത വർഷവും ഇന്ത്യയിലേക്ക് കച്ചവടത്തിന് പോവാനുള്ള സമയം അടുത്തെത്തി. പതിവ് പോലെ വീട്ടിലുള്ള ഓരോരുത്തരോടും ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ എന്ത് സമ്മാനം കൊണ്ടുവരണമെന്ന് ചോദിച്ചു. കൂട്ടത്തിൽ തത്തയോടും വ്യാപാരി ചോദിച്ചു. “ഞാൻ നിന്റെ നാട്ടിലേക്കു വ്യാപാരത്തിനു പോവുകയാണ്. തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ നിനക്ക് എന്ത് സമ്മാനം കൊണ്ട് വരണം.”
തത്ത ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു. “ യജമാനനെ, എനിക്ക് നിങ്ങൾ സമ്മാനങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ കൊണ്ട് വരണ്ട. എന്നാൽ എന്റെ സഹജീവികളായ തത്തകളുടെ കൂട്ടത്തെ നിങ്ങൾ കാണാനിടയുണ്ട്. അപ്പോൾ അവരോടു പറയണം. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും സ്വതന്ത്രരായി പറന്നു നടക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഒരു സഹോദരി മാത്രം അകലെ പേർഷ്യ യിൽ ഒരു കൂട്ടിൽ ബന്ധനാവസ്ഥയിലാണ്. അവൾക്കു ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള വല്ല ഉപായവും ഉണ്ടോ. ഇത് നിങ്ങൾ അവരോടു ചോദിക്കണം.” യജമാനൻ സമ്മതിച് ഇന്ത്യയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
വ്യാപാരി കച്ചവടമെല്ലാം കഴിഞ്ഞു തിരുച്ചു വരുമ്പോൾ പതിവ് പോലെ വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവർക്കും സമ്മാനങ്ങൾ വാങ്ങി. യാത്രക്കിടെ ഒരു കാട്ടിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴാണ് തത്ത ഏല്പിച്ചിരുന്ന കാര്യം അദ്ദേഹത്തിന് ഓർമ വന്നത്. വളരെ പാടു പെട്ടാണ് ഒരു തത്തക്കൂട്ടത്തെ അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയത്. കാട്ടിലെ ഒരു മരത്തിനു മുകളിൽ കൂട്ടം കൂടിയിരുന്നു ചിലച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അവർ.
അവരുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് കച്ചവടക്കാരൻ തന്റെ വീട്ടിലെ തത്ത പറഞ്ഞെല്പിച്ചത് അതേപോലെ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ പറഞ്ഞു തീരേണ്ട താമസം, ഒരു തത്തകിളി മാത്രം അതാ ചിറകുകൾ പിടഞ്ഞു വീണു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻപിൽ നിശ്ചലമായി. അദ്ദേഹം ആ കിളിയെ എടുത്തു പരിചരിച്ചെങ്കിലും ജീവൻ നിശ്ചലമാണെന്ന് കണ്ടതിനാൽ യാത്ര തുടർന്നു . അദ്ദേഹം പേർഷ്യയിലെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി. വീട്ടുകാർക്ക് വേണ്ടി കരുതിയിരുന്ന സമ്മാനങ്ങളെല്ലാം ഓരോരുത്തർക്കായി നൽകി. തത്തയെ അദ്ദേഹം ഗൗനിച്ചതേയില്ല. ഒരു ജീവന്റെ മരണത്തിനു കാരണമായതിൽ വളരെ വിഷമത്തിലായിരുന്നു കച്ചവടക്കാരൻ.
ഒരു അവസരം കിട്ടിയപ്പോൾ തത്ത യജമാനനോട് ഉച്ചത്തിൽ ചോദിച്ചു. ഞാൻ പറഞ്ഞ സമ്മാനം നിങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നോ. നിങ്ങൾ എന്റെ കൂട്ടുകാരെ കണ്ടെത്തിയോ. വേറെ നിവൃത്തി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് സംഭവിച്ചതെല്ലാം കച്ചവടക്കാരൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു. തത്ത എല്ലാം സാകൂതം കേട്ടു നിന്നു. കച്ചവടക്കാരൻ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അതാ ഈ തത്തയും കൂട്ടിനകത്തു ജീവനറ്റു വീണു. കച്ചവടക്കാരൻ അദ്‌ഭുത പരതന്ത്രനായി. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് ഒരു പിടിയുമില്ല.
ഗത്യന്തരമില്ലാതെ തത്തയുടെ നിശ്ചലമായ ശരീരവും കയ്യിലെടുത്തു തോട്ടത്തിൽ അടക്കാനായി നടന്നു. അങ്ങേയധികം വിഷമത്തിലായിരുന്നു അയാൾ. തന്നെയും തന്റെ വിരുന്നുകാരേയും എത്രമാത്രം ആഹ്ലാദിപ്പിച്ചിരുന്നു ഈ കിളിയുടെ മനോഹര നിസ്വനങ്ങൾ.
അടക്കം ചെയ്യാനായി തത്തയുടെ ശരീരം അരികിൽ വച്ചു ഒരു കുഴി വെട്ടാനായി തിരിഞ്ഞു. കച്ചവടകാരന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞതും അവസരം മുതലാക്കി കിളി പാറിയകന്നു തൊട്ടടുത്തുള്ള മരത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉച്ചി യിൽപോയിരുന്നു.
കച്ചവടക്കാരൻ സ്ഥബ്ധനായിപ്പോയി. തത്തയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. “നിന്റെ ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്. ഇതാണോ നിന്റെ ബന്ധുക്കൾ നിന്നോട് പറയാതെ പറഞ്ഞത്”. തത്ത ഇപ്രകാരം പ്രതിവചിച്ചു “നിങ്ങൾ കണ്ട തത്തക്കൂട്ടവും ഞാനുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ല. എന്റെ മനോഹരമായ സ്വരമാണ് എന്റെ ബന്ധനത്തിന് കാരണമായതു. നിങ്ങളുടെയും കൂട്ടുകാരുടെയും ലൗകിക ആനന്ദത്തിന് വേണ്ടി എന്റെ ദൈവിക കഴിവുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ ഞാൻ അഹങ്കരിക്കുകയായിരുന്നു. അവയെല്ലാം പരിത്യജി ച്ചു മരണം വരിച്ചപ്പോൾ എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം തിരിച്ചു കിട്ടി. ഈ സന്ദേശമാണ് അവർ വാക്കുകൾ കൂടാതെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ കൊടുത്തയച്ചത്.ഞാനിതാ പോകുന്നു”. ഇത്രയും പറഞ്ഞു തത്ത പാറിയകന്നു.
സാരാംശം :- “നിന്റെ മരണത്തിനു മുന്നേ നീ മരണം വരിക്കുക” എന്ന തിരുവചനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനമാണു ഈ കൊച്ചുകഥയിൽ ഉള്ളത്. ലൗകിക
അനുഭൂതികളുടെ കൂട്ടിനകത്തു ബന്ധനത്തിലായ മനുഷ്യന്റെ ആത്മീയവാസ്ഥയുടെ ഉദാഹരണമാവണം തത്ത യിലുള്ളത്. ലൗകികതയിൽ നിന്നുള്ള വിഛേദനം(Detachment) ആത്മീയ യാത്രയുടെ പ്രഥമമായ പടവുകളിൽ പെട്ടതത്രേ. സ്വാതന്ത്ര്യവും മുക്തിയും സാധ്യമാവണമെങ്കിൽ വിഛേദനം കൂടിയേ തീരൂ.